Zaailing

Moestuinwoordenboek Zaaien en opkweken

Betekenis

Jong plantje dat uit zaad is opgekomen, in de periode tussen het kiemen en het verspenen of uitplanten.

Een zaailing is een jong plantje dat net uit zaad is opgekomen. Eerst zie je de zaadlobben. Daarna groeien de eerste echte bladeren. Zolang het plantje nog klein is en in de zaaibak, het zaaibed of een potje staat, noemen we het een zaailing.

Zaailingen zijn kwetsbaar. Ze hebben genoeg licht nodig, anders worden ze lang en slap. Ook mag de grond niet uitdrogen, maar te nat is ook niet goed. Slakken eten jonge zaailingen in de volle grond graag op.

Wat je met zaailingen doet, hangt af van hoe je gezaaid hebt:

  • Heb je binnen voorgezaaid? Dan verspeen je de zaailingen naar een eigen potje zodra ze groot genoeg zijn om vast te pakken.
  • Heb je direct buiten gezaaid? Dan dun je ze uit, zodat de overgebleven plantjes ruimte krijgen.
  • Gaan ze later naar buiten? Laat ze dan eerst afharden, zodat ze kunnen wennen aan wind, zon en kou.

Pak een zaailing bij het verspenen altijd vast aan een blaadje en niet aan het stengeltje. Een blaadje groeit weer bij, een geknakt stengeltje niet.

Veelgestelde vragen

Waarom worden mijn zaailingen lang en slap?

Meestal krijgen ze te weinig licht, waardoor ze naar het licht toe rekken. Zet ze op een lichtere plek, zoals direct voor een raam of onder een kweeklamp.

Wat is het verschil tussen een zaailing en een kiemplant?

Beide woorden worden vaak door elkaar gebruikt voor een jong plantje uit zaad. Een kiemplant is vooral het allereerste stadium, net na het kiemen.

← Alle begrippen van A tot Z